۱۳۹۱ بهمن ۷, شنبه

خارج از دستور ۲







احمد شاملو در شعر زیادی معروفش، در این بن‌بست، به سیستم پیشالوله‌ای اشاره می‌کند و خطاب به نازنینش می‌گوید: دهانت را می‌بویند مبادا که گفته باشی دوستت می‌دارم. تصور ساده‌لوحانه از شعر آن مرحوم این است که جمله «دوستت می‌دارم.» لابد دهان را خوشبو می‌کند. نظری دقیقتر قطعاً گواهی می‌دهد که آدم کارکشته‌ای مثل آن فقید، البته از اثرات الکل بی‌اطلاع نیست و می‌داند آن که نوشد، حتماً گوید که «دوستت دارم.». والا قرار نیست که گفته در دهن گوینده تاثیر بکذارد، هدف گوش شنونده است.


در مورد بو، جلال‌الدین محمد بلخی همچنین می‌گوید:


دوش چه خورده‌ای دلا راست بگو نهان مکن
چون خمشان بی‌گنه روی بر آسمان مکن
باده خاص خورده‌ای نقل خلاص خورده‌ای
بوی شراب می زند خربزه در دهان مکن


در بعضی نسخ لخلخه آمده است. تا پیش از اختراع لوله الکلسنج، می‌شد از آدامس استقاده کرد.